Cookie เจ้าหมาตัวป่วน

วันนี้คุกกี้ก่อคดีใหญ่ ก่อนออกไปกอนข้าวเย็นมันมาตะกุยประตูรถฟอจูนเน่อสุดที่รักของแม่ผม

เพราะเจ้าน้องสาวตัวดีดันไปเรียกมันน่ะซี่

ผมก้อไม่ดี ไม่ได้อุ้มมันออกมา น้องฟอจูนเน่อเลยเป็นรอยเลย

เจ้าคุกกี้ก้อโดนไปหม่าม้าผมจัดไปหนึ่งชุด ฮ่าๆๆ

พูดถึงหมา วันนี้ก้อมีหมาไปแข่งมาราธอนด้วยนะ

น่าจะเป็นชิวาวา ตัวเล็กมาก วิ่งแซงผมอีกต่างหาก 555

นี่ล่ะเคล็ดลับที่ฮึดถึงเส้นชัย

ถ้าคุณแน่ อย่าแพ้ชิวาวา!


The bangkok marahon!

Well , it has been more than a few years already to continuously run for more than 10km.

In my high-school time, I was expected to take a half-marathon when I was an exchange student in Japan for one year. It was amazing on how can I improve so much through hard training which was held through out the year. At the beginning of the semester, I cannot even finish two rounds of soccer field just like other classmate did in the average time. But at almost the end of the year, I’ve made 13km training course within 1hr 1xmin. kindda proud of it a bit ;-). However, never I went to real half-marathon which was held when I already got back to Thailand.

Today recalling me those moment. I was out there for KrungThep Marathon! 10km , an easy one. And here you are the prove.

Bangkok Marathon 2008!

รักษาจิตใจอันดีงามของเรา

เคยมีใครสักคนได้บอกคำๆนี้กับผมมา ในเมื่อครั้งผมยังวัยรุ่น ก็ไม่เคยได้สงสัยหรือติดใจอะไรกับคำนี้เลย

เพราะไม่เคยคิดว่าตัวเราหรือนี่จะเปลี่ยนไป จะไม่เหมือนเดิม

เวลาผ่านมาเกือบสิบปี ได้ตั้งคำถามกับตัวเองในวันที่วุ่นวาย

หรือเพราะเราเปลี่ยนไป … เข้าใจก็เมื่อวันที่เราได้รู้ตัวว่าจิตใจอันนั้นของเราได้หายไป

เพื่อนเรา คนรอบข้าง คนเคยรู้ใจ ก็เปลี่ยนไป ทุกๆคนเปลี่ยนไปตามกาลเวลา

ถ้าไม่พยายามรักษาไว้ ก็คงต้องเปลี่ยนไปสินะ

ถ้าไม่เคยทุกข์ ก็คงไม่ซาบซึ้งถึงความสุขใจ ดีใจที่วันนี้ได้เข้าใจ

ขอให้บทความนี้ ได้เตือนทุกคนถึง จิตใจอันสดใสและอ่อนโยนในวัยเยาว์ อย่าให้มันจางหายไปไหน

แล้วพบกัน ที่เก่าเวลาเดิม นะเพื่อน